ماجرای بعد یازدهم اما بر می گردد به اسفند سال 89 و زمانی که حافظ جمعی از نوازندگان و آهنگسازان را در موزه موسیقی دور هم جمع کرد و تا از آلبومش رونمایی کند. در این مجلس اما از چیزی رونمایی نشد
شهرام ناظری در یادداشتی برای شهروند
دوست ندارم بگویم میراث ما برای آیندگان نابودی است اما... من نمیتوانم کاری کنم. امیدوارم هرکسی در هرجایی از این کشور که هست، در حد وجدانی که دارد حرکت کند، کار کند و نابودی را برای آیندگان به ارث نگذارد. البته اگر وجدانی باشد.
در بعدازظهر یکی از آخرین روزهای پاییزی سال 1392 به بهانه نزدیکشدن به سالروز تولد 80سالگی استاد اکبر گلپایگانی یا همان«گلپا»ی آواز ایران بهخانه استاد رفتیم؛ به همانخانه قدیمیاش در فرمانیه که همچون صاحبش رنگ و بویی از اصالت دارد؛ خانهای با درختهای بلند که در انبوه آپارتمانسازیهای بیقواره و بیاصالت شمال شهر، همچنان اصالتش را حفظ کرده.