گورخواب ها پوپولیسم را بیدار کردند
گور خوابهای نصیرآباد، پوپولیستها را از خواب بیدار کردند. پوپولیستهایی که تنها عکسها را دست به دست میکردند و بدون آنکه زحمت خواندن گزارش را به خود بدهند تنها از همان تصویر صفحه نخست روزنامه شهروند همه چیز را بافتند و موج ایجاد کردند. روزنامه شهروند امروز با ارزیابی واکنشها به گزارش این روزنامه مینویسد: «نكته بسيار مهم ماجرا اين بود كه شايد كمتر كسي كل گزارش را خوانده[باشد]. بيشترين اثرگذاري از تصوير بود.»
درباره پدیده "زورگیری"
دم در خانه بودم. پایم را گذاشته بودم لای درِ نیمهباز ورودی که بسته نشود. تلفن دستم بود. دستی تیزی چاقو را گذاشت بیخ گلویم و تلفن را قاپید. با عصبانیت گفت زنجیر؟ گفتم ندارم. گفت کیف؟ گفتم همراهم نیست. انگشترم را دید و از انگشتم کِشید. جیب های شلوارم وارسی کرد. چیزی نداشتم. با ته چاقو زد پشت گردنم: "بشین و صدات هم درنیاد". همه این ها در پنج ثانیه و جلوی در نیمه باز خانهمان رخ داد. همین چند روز پیش.
انتشار جدیدترین شاخص گرسنگی جهانی از سوی مرکز تحقیقات سیاست های غذای بین المللی نشان می دهد که جامعه جهانی در مسیر از بین بردن گرسنگی تا سال 2030 بر اساس اهداف سازمان ملل قرار ندارد.
همانطور که میبینید در گذشته عارفان واصل و آدمحسابیها عاجزانه از خدا میخواستند که دولت فقر به آنها ارزانی دارد ولی متاسفانه وقتی بعد از چندین قرن خداوند این دعا را استجابت کرد و علاوه بر دولت فقر دولت تورم و دولت بیکاری و دولت تحریم به ما ارزانی داشت، ما ناشکرها کاری کردیم که این دولتها دیگر پا به میدان انتخابات نگذارند.
حسین راغفر در گفتگو با فرارو بررسی کرد
شکل و شمایل محله شبیه خانههای پلکانی ماسوله است اما نابسامان و آلوده. پشتبام یکخانه حیاط خانه دیگری است، کوچهپسکوچههایش تنگ است و باریک و شیب تندش نفست را بند میآورد.
حسین راغفر در گفتگو با فرارو تحلیل کرد
«نقش دولت چه در بهبود چه در بدتر شدن وضعیت نابرابری خیلی تعیین کننده نبوده است. دولت یازدهم یک میراث نامیمون را از دولت قبل به ارث برده که حداقل تا بیست سال آینده این میراث کج اثرات خود را خواهد گذاشت.»