
حمید رضا ترقی
گفتگو با حمید رضا ترقی رئیس مرکز سیاسی حزب موتلفه اسلامی درباره چگونگی برخورد قوه قضائیه با متهمان حوادث اخیر.
آقاي ترقي در روزهاي گذشته، درخواستهاي متعددي در مورد برخورد سريع قوه قضائيه با عوامل حوادث اخير در كشور مطرح شد. برخي خواهان شدت يافتن اين برخوردها و عوامل بعضي از دستگيرشدگان بودند. نظر شما در اينباره چيست؟
به نظر من بايد دو ملاك قانون و بازدارندگي احكام صادره دستگاه قضايي مورد توجه قرار گيرد. الان مردم نگران هستند كه رسيدگي به صورتي پيش رود كه تاثيري در ممانعت از وقوع چنين جرايمي نداشته باشد. البته انتظار بالاي مردم از قوه قضائيه براي برخورد با عوامل فتنه به اين معني نيست كه حقي از كسي ضايع شود. رسيدگي بايد عادلانه و در چارچوب قانون باشد.
در وضعيت كنوني با انبوهي از پروندههاي بلاتكليف روبهرو هستيم...
اين هم يكي از مشكلات ديگر است كه بايد به سرعت مورد توجه قرار گيرد و با تشكيل شعبههاي ويژه و انتصاب قضات خبره و قاطع، حل شود. اطاله دادرسي در مواردي اين چنين ميتواند تبعات منفي داشته باشد و اعتماد مردم را سلب كند.
اين بحث هم مطرح است كه بعد از راهپيمايي چهارشنبه هفته گذشته، برخي جريانهاي سياسي سعي ميكنند با تاكيد مكرر و ويژه روي درخواستهاي مردمي مطرح شده در اين راهپيمايي مانند اعدام برخي چهرههاي سياسي، دستگاه قضايي را تحت فشار قرار دهند.
البته كه دستگاه قضايي تحتتاثير جريان سياسي خاصي قرار نميگيرد ولي بايد توجه داشت كه احساسات مردم به عنوان يك سرمايه اجتماعي بايد مورد توجه قرار گيرد. نبايد مردم احساس نااميدي و نگراني داشته باشند.
البته معتقد هستم برخورد با عوامل فتنه بايد توام با اقناع عمومي صورت گيرد يعني اينكه جامعه متوجه شود كه اين برخوردها در چارچوب قانون، مستند و كاملا عادلانه صورت گرفته است. در اين مسير بايد رسانهها و نخبگان پيشگام باشند و با بهره گيري از مسير ترسيم شده توسط مقام معظم رهبري به روشنگري اجتماعي و رسانهاي بپردازند.
البته من اين تعبير كه برخي قصد بهرهبرداري از احساسات مردمي را دارند و به راهحل ديگر توجهي ندارند را قبول ندارم.
نگاه شما به نامه آقاي رضايي و واكنش مطرح شده درباره آن چيست؟
بحث مهم اين است كه چگونه از برخي فرصتها استفاده شود. وقتي احساس عمومي اين است كه برخي راهكارها يا نامهها، نه در راستاي منافع و مصالح ملي بلكه در راستاي مطرح كردن فرد است، بدان واكنش منفي نشان داده ميشود.
من اعتقاد دارم افرادي در اين سطح نبايد واكنشهاي عجولانه نشان دهند و از تكروي و خودشيفتگي هم پرهيز داشته باشند. به خرد جمعي احترام بگذارند و طوري عمل نكنند كه برآيند كارشان به اين تعبير شود كه بيشتر فكر اين هستند كه هواي يكديگر را داشته باشند، منافع خويش را تامين كنند و به منافع ملي و مصلحت عمومي بيتوجه هستند.