bato-adv
bato-adv
کد خبر: ۱۱۵۶۷۰
موسی الرضا ثروتی در گفتگو با فرارو تحلیل می‌کند

وضعیت اقتصادی کشور ناهماهنگ است و متناسب با برنامه نیست

«اکنون گفته می شود وابستگی بودجه به نفت کم شده در حالی که امسال تقریبا شصت و دو میلیارد دلار از پول نفت در بودجه هزینه شده است. در حالی که قرار بوده در طول برنامه چهارم یعنی در عرض پنج سال هشتاد میلیارد دلار باشد. اما همین امسال شصت و دو میلیارد دلار از نفت در بودجه است. پس از این لحاظ اعلام اینکه وابستگی به نفت کم شده است صحت ندارد.»

تاریخ انتشار: ۰۲:۳۲ - ۲۶ خرداد ۱۳۹۱

فرارو- حسینی وزیر اقتصاد با ارائه آماری اعلام کرده ایران از نظر صندوق بین المللی پول در رتبه هفدهم اقتصاد دنیا است. این موضوع واکنش های متفاوتی را در بر داشته است. بسیاری از کارشناسان معتقد هستند اطلاعات صندوق بین المللی پول از آنجا که توسط خود ایران داده می شود قابل استناد نیست؛ چنان که وضعیت اقتصادی نشان نمی دهد این کشور هفدهمین اقتصاد بزرگ دنیا باشد.

«اکنون گفته می شود وابستگی بودجه به نفت کم شده در حالی که امسال تقریبا شصت و دو میلیارد دلار از پول نفت در بودجه هزینه شده است. در حالی که قرار بوده در طول برنامه چهارم یعنی در عرض پنج سال هشتاد میلیارد دلار باشد. اما همین امسال شصت و دو میلیارد دلار از نفت در بودجه است. پس از این لحاظ اعلام اینکه وابستگی به نفت کم شده است صحت ندارد.»

موسی الرضا ثروتی نماینده مجلس نهم با بیان مطلب بالا در گفتگو با فرارو  درباره سخنان وزیر اقتصاد نظرات خود چنین بیان کرد.

•   شما اگر گزارشات آقای دکتر حسینی را مورد توجه قرار داده باشید ایشان نگفتند در برنامه چقدر است و ما چکار کردیم. بلکه ایشان وضعیت خود را گزارش دادند و مثلا گفتند 15 میلیارد دلار صادرات را 45 میلیارد دلار کرده اند.

•    بانک مرکزی با صندوق بین المللی پول قرارداد دارد که هر شش ماه یا یک سال آمار و ارقام خود را به این صندوق بدهد. اضهارنظراتی که اکنون عمدتا استناد می شود بر اساس آمارهای صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است و درست است که انتشار اطلاعات در داخل ایران با تاخیر انجام می شود یا منتشر نمی شود اما بانک مرکزی موظف است گزارشات خود را به صندوق بین المللی پول بدهد و آنها اطلاعات ما را انتشار می دهند و ما از آمارهای آنها استفاده می کنیم.

•    بنابراین آقای دکتر حسینی تنها یک گزارش کار دادند و لزوما برنامه را توضیح ندادند که برنامه چه بوده و ما چه کرده ایم. البته از نظر برنامه زیر پنجاه درصد عمل شده است. یعنی ما در تحقیق و تفحص برنامه چهارم متوجه شدیم که سی درصد اهداف برنامه چهارم محقق شده است. ضمن اینکه قرار بوده هشتاد میلیارد دلار در برنامه استفاده شود، در حالی که دویست و چهل میلیارد دلار استفاده شده و با این حال تنها سی درصد اهداف برنامه محقق شده است.

•    یا در ارتباط با بحث سرمایه گذاری در برنامه ذکر شده که سالی ده میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی صورت بگیرد در حالی که در این چند سال روی هم رفته تنها چهار میلیارد دلار محقق شده است.

•    اکنون گفته می شود وابستگی بودجه به نفت کم شده در حالی که امسال تقریبا شصت و دو میلیارد دلار از پول نفت در بودجه هزینه شده است. در حالی که قرار بوده در طول برنامه چهارم یعنی در عرض پنج سال هشتاد میلیارد دلار باشد. اما همین امسال شصت و دو میلیارد دلار از نفت در بودجه است. پس از این لحاظ اعلام اینکه وابستگی به نفت کم شده است صحت ندارد.

•    آقایانی که به مجلس می آیند نیمه پر لیوان و منتقدان نیمه خالی لیوان را توضیح می دهند و لازم است که ما نیمه پر و خالی را با هم ببینیم. اینکه اقتصاد ما رتبه هفده دنیا را دارد، بله در سایت ها نوشتند و در گزارش صندوق بین المللی پول هم اعلام شده است. اما مثلا در بحث بهبود فضای کسب و کار از میان صد و هفتاد کشور ما در رتبه صد و چهل و هفت هستیم. این موضوع هم گزارش صندوق بین المللی پول است.

•    گزارش آقای حسینی در مورد رشد اقتصادی مبنی بر اینکه بدون نفت شش و دو دهم درصد و با نفت پنج و نیم درصد رشد داشته ایم؛ ایشان این آمار را در مقایسه با رشد بین المللی می گوید که مثلا سه و نیم درصد بوده است. ولی ما دیگر بررسی نمی کنیم که طبق برنامه قرار بوده ما رشد هشت درصد داشته باشیم و ما نتوانستیم رشد هشت درصد را محقق کنیم. مثلا سال 88 ما رشد منفی داشتیم و سال های بعد از آن بهتر شد.

•    وقتی در پشت تریبون مجلس قرار می گیرند و برای مردم صحبت می کنند باید صحبت ها امیدآفرین و شادی بخش باشد. ولی در درون خودمان وقتی ما در کمیسیون ها بحث می کنیم خیلی شدید و جدی بحث می کنیم.

•    زمانی مرکز پژوهش ها آمار می دهد و اعلام می کند برابر گزارش سازمان تامین اجتماعی ما از سال 86 تا 89 از ششصد هزار شغل سالیانه به دویست هزار شغل رسیده ایم. ولی از سوی دیگر شما در گزارشات دولت می بینید که اعلام می کند در سال 89 یک میلیون ششصد هزار و در سال 90 دو میلیون و ششصد هزار شغل ایجاد کرده است. بنابراین این آمار و ارقام هیج جا معتبر نیست و سندیت هم ندارد.

•    من خودم از وزیر کار سوال کردم که شما به چه استنادی این آمار را برای اشتغال اعلام می کنید؟ وزیر کار پاسخ داد که در سایت وزارت تعداد افرادی که شغل برای آنها ایجاد شده با ذکر اسامی آنها موجود است. بنده پاسخ دادم چنین چیزی امکان ندارد. ایشان گفت من کد رمز سایت را به شما می دهم بروید ببینید. از آن موقع من پنج، شش نامه نوشتم که هیچ کس پاسخ من را نداد. سپس تماس گرفتم و از مدیرکل استان خود پرسیدم که آیا اسامی افراد در سایت آمده که ایشان گفتند خیر ما در سایت فقط نوشتیم کدام اداره چقدر اشتغال ایجاد کرده است.

•    بنابراین ببینید حتی وزیر به خود زحمت نداده حتی یک بار سایت را ببیند که آیا اصلا اسمی وجود دارد یا خیر. این موضوع نشان از کم توجهی، بی توجهی و بی اهمیتی این آمار و ارقام است.

•    یا مثلا استاندار استان ما می گفت گزارش دادند که چهل و شش هزار شغل در سال 90 ایجاد کرده ایم. من خودم بیش از پنج نامه به استاندار نوشتم که شما صد تا اسم به من بدهید که برایشان شغل ایجاد کرده اید که این کار را نکردند.

•    وضعیت اقتصادی کشور ناهماهنگ است و متناسب با برنامه نیست و متناسب با سند چشم انداز پیش نمی رود ولی نسبت به بحران جهانی بهتر است. شاهد روند رشد نسبت به چند سال قبل بودیم ولی این رشد، رشد برنامه ای نیست. یعنی رشد تعریف شده در برنامه نیست. دولت در لایحه بودجه سال 91 به تنها چیزی که توجه نداشت برنامه پنجم توسعه بود.

•    اگر قرار بود لایحه ای که دولت ارائه داده بود تصویب شود تورم عجیبی در جامعه ایجاد می شد.

•   خدمت مقام معظم رهبری بودیم ایشان بحثی داشتند درباره تعامل دولت و مجلس و نظر ایشان این بود که اگر گریزگاههایی می بینید با قانون اقدام کنید. یعنی قانونی مصوب شود که دولت بتواند در چارچوب قانون حرکت کند. حالا ما قانون هم تصویب کردیم اما دولت گاهی در این چارچوب حرکت نمی کند. حالا امیدورایم این جریان به صورتی به نتیجه برسد.