روز کودتا، شعبان جعفری که در زندان به سر میبرد، با دستور سرلشکر زاهدی آزاد شد. او فوراً به هدایت گروه خود پرداخت. با حمله به کیوسکهای روزنامه فروشی و دفاتر روزنامهها، خیابانهای تهران به صحنه آشوب و خشونت تبدیل شد. اوج این اقدامات، هجوم به خانه دکتر مصدق بود. هرچند نخستوزیر از پیش از صحنه گریخته بود، اما نقش شعبان در تخریب و هرجومرج، بیبدیل بود.
روزنامه اطلاعات ۲۶ آبان ۱۳۳۲ طی خبری اسامی آزاد شدگان را اعلام کرده بود که نام زنی به نام معصومه جاویدان در میان آنها بیشتر به چشم میآید.
کتک خوردن شعبان جعفری که با آن هیبت ترسناکش به عنوان یکی از لاتهای تهران به شهرت رسیده بود یکی از مهمترین اتفاقات تاریخ پایتخت است که کمتر در مورد آن صحبت شده است.
امروز ۲۸ مرداد شانزدهمین سالمرگ شعبان جعفری معروف به شعبان بیمخ در سال ۱۳۸۵ است.
مروری بر خاطرات کودتای شوم ۲۸ مرداد ۳۲
شعبان جعفری : "نشسته بودیم. درست یادمه، دیدم تیمسار خلعتبری معاون شهربانی بود اون موقع. تیمسار خلعتبری و بیوک صابر و یه افسری. خلاصه این سه چهارتا یهو اومدن در زندان گفتن: "تیمسار زاهدی، جعفری رو میخواد." منو ورداشتن بردن بالای شهربانی تو اون اتاق بالا." گفته بود آزادش کنید بره شهر رو آروم کنه...
سنگلج در جنوب خیابان پارکشهر بود و زورخانه شعبان در شمالش و این بود که او یک شب من و انتظامی و خیلی از هنرمندان دیگر را دعوت کرد برویم زورخانه و برنامهشان را ببینیم
خانه جدید احزاب چپ و راست، در منزل شعبان جعفری مشهور به شعبون بیمخ، افتتاح شد!