مکارم شیرازی گفت: خوشبختانه با افتضاح و رسوایى اخیر، که در جریان انتخابات آمریکا پیش آمد، ماهیّت حقیقى این نوع دموکراسى براى همگان روشن و هویدا شد. آنها که تمام صنعت و ادارات و کشور خود را با سیستم هاى الکترونیکی اداره میکنند بر سر شمارش ده الى پانزده هزار برگه رأى دعوى دارند، که آیا آن را به صورت دستی شمارش کنند یا به صورت الکترونیکی! این دعوى چه معنى دارد! کارى که به هر شکلى انجام دهند نهایتاً در یک روز به اتمام میرسد.
سخن بر سرِ آن بود که در دموکراسی هیچ نقطهی غیرقابل بازگشتی وجود ندارد. هیچ چیز خطرناکتر از آن نیست که مردم کنار میدان قرار یابند و همچون مأمورانِ معذور، منفعلانه به تماشای آنچه میگذرد بایستند. جداسازیِ دموکراسی از عنصرِ انسانیِ آن و گمان بردن به اینکه دموکراسی همچون ماشینی اتوماتیک به کار خویش مشغول است و میتواند پیش برانَد وهمی است خطرناک و آسیبزا.
قدرت ایدهها و اندیشههای کیسینجر، اشتراوس و آرنت برگرفته از ارزشی است که آنها برای تفکر آزاد و بیطرف قائل بودند که - در استنتاج هر سه نفر - به بهترین شکلی در کشور تازه اختیار شدهشان [آمریکا]به دست میآمد؛ و با اینحال، هیچیک از آنها مدافع پروپاقرص نهادهای آمریکایی نبودند.
صادق زیبا کلام:
صادق زیباکلام نوشت: آیا بهواسطه این احتمال که مردم ممکن است در یک انتخابات آزاد، لزوما انتخاب نادرست را انجام دهند، باید اصل انتخاب مردم از آنان سلب شود؟ آن را واگذار به یک جمع محدود مصلح یا خیّر کنند تا بهجای مردم انتخاب کرده یا خودشان کشور را اداره کنند؟ تجربه تاریخی مبین آن است که اگرچه در مواردی مردم ترامپها را انتخاب میکنند، اما در بلندمدت، سلب حق انتخاب از مردم، هزینه بهمراتب سنگینتری به بار میآورد.
احسان شریعتی فلسفهپژوه و استاد دانشگاه میگوید: مسئلهای که در ایران وجود دارد، این است که قدرتهای گذشته، همیشه به نام امنیت و ترس از اینکه کشور به هرجومرج کشیده شود، فضایی مختنق را پدید میآوردهاند. مثلا شاه میگفت در غیاب من «ایران ایرانستان خواهد شد» و این واقعیت هم وجود دارد که بعد از بهار عربی بعضی کشورها مثل لیبی، سوریه و حتی افغانستان از بین رفتهاند. کشورهایی که به دنبال انقلاب دموکراتیک بودند، کارشان به نوعی جنگ داخلی یا نیابتی و حتی دخالت خارجی کشید که اصل کشور از بین رفت؛ بنابراین به نام امنیت، یا اکنون که بحث سلامت مطرح است، همه چیز تعطیل میشود.
حاتم قادری استاد علوم سیاسی می گوید: امکان دستیابی به یک سامان سیاسی دموکراتیک، تقریبا نشدنی است. شاید بدبینانه جلوه کند، ولی من ارزیابی خودم را از شرایط ارائه میدهم. ما نه مشق دموکراسی کردهایم، نه نیروهای مناسب آن فراهم شده؛ اینطور نیست که در یک موقعیت اجتماعی و جغرافیایی امنی به سر ببریم و بگوییم که اکنون وقت مشروطهشدن است. تقریبا این امکان به نحوی از دست رفته است. از طرفی، امکان اینکه برخی جنبشهای مدنی بهتنهایی ما را از این وضعیت برهانند، خیلی ضعیف است. حتی اگر از این وضعیت نیز رهایی پیدا کنیم، امکان اینکه این جنبشها بتوانند سامان مطلوب و مناسبی را فراهم کنند، ضعیف است.
ر
دموکراسی ، آخرین پروژه ایران است، نه اولین پروژه آن. ما اصلا از طریق دموکراسی به توسعه نخواهیم رسید؛ بلکه همواره چنین بوده که از دموکراسی به ایدئالیسم و رادیکالیسم و ایدئولوژیهای رادیکال رسیدهایم. چنانکه ۱۵۰ سال است که چنین مسیری را تجربه کردهایم. ما ایدئولوژیسازی کردیم و جناحهای رقیب سیاسی به سرکوب یکدیگر مشغول شدند. مسئله اساسی جامعه ایران در وهله اول، نظم و استقرار است. پس ما در ابتدا به تئوریهایی نیاز داریم که جامعه ایران را مستقر کرده و پیوست آن را به لحاظ تاریخی با جهان توضیح دهد. پس از آن است که مسئله توسعه مطرح میشود، آنوقت است که این جامعه مستقرشده به نفسکشیدن، راهرفتن، مصرفکردن و... احتیاج دارد. این فرایند توسعه است.
جزیره دموکراسی و آزادی با حضور رئیس جمهور، رئیس مجلس و رئیس حزب حرکت ملی و مقامات نظامی و سیاسی ترکیه رسما افتتاح شد.
غفاری معتقد است؛ مجلس یکی از شاخصههای نظام اسلامی است و کسانی که اسباب حضور کوتولهها را در مجلس فراهم میسازند خیانت بزرگی به انقلاب اسلامی میکنند. همچنین لازم به توضیح میدانم، نگاه تمامیتخواهی متعلق به عصر قجر هم نیست و به عصر حجر برمیگردد.
وقتی دانشمندان می خواستند به آزادی بپردازند تصورات مختلفی از آزادی پیدا کردند. نویسنده این کتاب در فصل های سوم تا پنجم به این موضوع می پردازد. برلین متفکر روسی تبار بریتانیایی بحثی با عنوان آزادی مثبت و آزادی منفی پیش کشیده بود و آنها را دو تصور از آزادی می دانست. یعنی کسانی وقتی می گویند آزادی منظورشان آزادی از یک سری چیزها است و آزادی منفی محل توجه آنها است
اصلاحطلبان ناگزیر باید در جایی بایستند و از باور و نگرش اقتصادی خود بهصراحت بگویند تا تفاوتشان با دیگران عیان شود، چنانکه نخستوزیر دوران جنگ مواضعش را بیان کرد. اصلاحطلبان باید مرز پررنگی بین خود و دیگر جریانهای سیاسی کشور بکشند تا عیار سیاستورزیشان عیان شود. بدیهی است نمیتوان با تفکرات اقتصاد لیبرالی شعارهای جامعهگرایان و سوسیالیستی را سر داد.
مخالفان همه پرسی که بیشترشان از اعضای دولت و اقتصاددانانند، هشدار دادند که این همه پرسی با ایجاد بیاعتمادی به حقوق بینالملل، موقعیت سوئیس را به عنوان شریک قابل اعتماد تضعیف خواهد کرد.
دوران توزیع ثروت با هدایت دموکراسی پایان یافته است؟
ساخت کیک اقتصادی بزرگتر همیشه بهتر از جنگ بر سر نحوه تقسیم آن است. زمانی بزرگترین کیک اقتصادی نصیب آمریکا میشود که دلار قوی مخمر آن باشد. انتقال برخی از مزایای دلار قوی به طبقه کارگر با کاهش عادلانه سهم قشر ثروتمند در یک روند دموکراتیک بهایی است که مرفهها باید برای حفظ موقعیت خود و کشور بپردازند؛ اما در دوره ترامپ دیگر اطمینانی به دموکراسی اقتصادی وجود نخواهد داشت.
" دموکراسی همیشه توانسته با تبلیغات یا اخبار جعلی مقابله کند. ولی ممکن است بیست یا سی سال دیگر حس کنیم که کنترل قدرت واقعی را در این سیستم از دست دادهایم.
عضو هیئت علمی دانشگاه مفید با بیان اینکه حکومت علوی خصوصیات یک حکومت دموکراتیک را در ظرف زمان خود داشت گفت: امام علی(ع) معتقد بود که حکومت برخاسته از مردم است و از اینرو حکومت ایشان تئوکراتیک نبود.
رییس جمهور آمریکا چند ساعت پس از اخراج معاون رییس اف بی آی در توئیتی اخراج وی را به عنوان روزی بزرگ برای دموکراسی تحسین کرد.
استاد علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه بهشتی با اشاره به اینکه به چارچوبی کلان برای تولید ثروت نیازمندیم، گفت: هر کشوری محتاج یک چارچوب کلان است که مورد اجماع تمام جریانهای سیاسی، گروههای مرجع، بخش خصوصی و آحاد مردم باشد.
جوادی حصار در گفت و گو با فرارو بررسی کرد
یک فعال سیاسی گفت: «در مجموع نمیتوان به صرف اینکه در یک کشوری انتخابات برگزار میشود یا تفکیک قوا صورت میگیرد آن کشور را یک کشور دموکراتیک دانست. این دو صرفا اصول لازم برای استقرار دموکراسی است، اما اصول کافی به شمار نمیآیند و باید موارد دیگری در کشور وجود داشته باشد.»